Οπως το περιμενα

Αυτη τη στιγμη πραγματικα θελω να καπνισω. Αλλα δεν πρεπει, σε λιγο θα μου περασει, αρκει να κρατηθω λιγο. Χμ, λιγο τσαι να μασησω. Οκει, κατι κανει. Πικρο, οπως πρεπει, αλλα δεν ειναι ακριβως αυτο που θελω γιατι αυτο που θελω δεν ειναι απλα γευση ειναι και η φαση αναβω το τσιγαρακι μου, αραζω πισω και κοιταω τα RSS να'ρχονται. Δεν μπορω ουτε να συγκεντρωθω να την ψαξω με το TOEFL και πρεπει κιολας γιατι ακουω οτι εχουν ψιλοτιγκαρει ολες οι ημερομηνιες...

Το τσαι κανει καλα τη δουλεια του τελικα. Σιγα σιγα μου περναει. Αυτο που δεν εχω μαλλον ακομα πληρως και εντελως συνειδητοποιησει ειναι δεν ειμαι πια ενας καπνιστης, αλλα ενας τυπος που δεν καπνιζει. Παρολα αυτα, ολη τη μερα σημερα περισσοτερο ενιωθα σαν απλα να μην ειχα πανω μου τσιγαρα παρα σαν αν εκοψα το καπνισμα. Σε φαση, μαλλον υποσυνειδητα ακομα πιστευω οτι θα το ξαναρχισω. Ειναι η καριολιτσα η νικοτινη που τα λεει αυτα. Αλλα οοοοοοχι, δεν θα της κανω τη χαρη. Πρεπει να αρχισω να κανω visualize τον εαυτο μου να μου προσφερει καποιος τσιγαρο και εγω να απανταω: "οχι ευχαριστω, δεν καπνιζω".

Λοιπον, οκει, μου περασε η λαχταρα. Αυτο ειναι τελικα το νοημα του ιστολογιου αυτουνου. Βαθεια ανασα. Τσαγακι.

Δυσκολια: στασεις λεωφορειου

Μολις επεστρεψα απο τη σχολη (ταξιδι αστραπη, ε?). Λοιπον, τη μεγαλυτερη δυσκολια ως τωρα την συναντησα στις στασεις του λεωφορειου... Και γενικα παντως, πιστευω θα το δω και σημερα το βραδυ, το μεγαλυτερο προβλημα θα το εχω οταν δεν θα υπαρχει κατι συγκεκριμενο να κανω. Αλλωστε σε αυτες τις περιπτωσεις ηταν που καπνιζα και περισσοτερο. Περιμενοντας το λεωφορειο, σερφαροντας στο ιντερνετ και τετοια. Στις αδιαφορες στιγμες. Και αυτες λογικα θα ειναι και η μεγαλη προκληση.

Απο την αλλη, πηρα κουραγιο απο τη συναντηση με τον ΚΚ. Οταν του ειπα οτι εκοψα το καπνισμα, το πηρε πολυ σοβαρα και μου ειπε να το προσεξω και να το τηρησω με θρησκευτικη προσηλωση, οτι ειναι πολυ καλο για την υγεια μου και αλλα παρομοια.

Στο μεταξυ το τσαι βοηθαει αλλα λιγοτερο απο οσο θα περιμενα. Η αληθεια ειναι πως μαλλον ακομα δεν εχει βαρεσει η μπομπατη σωματικη εξαρτηση απο τη νικοτινη. Αποσο θυμαμαι οτι διαβαζα, αυτο μαλλον θα ερθει αυριο το βραδυ (δηλαδη στις 2 μερες), οποτε και περιμενω το peak.

Δεν εχω δει γενικα καποια βελτιωση στον εαυτο μου, ειναι πολυ νωρις αλλωστε. Το μονο ειναι οτι σιγα σιγα αρχιζω να νιωθω τη γλωσσα μου λιγο πιο ξερη.

Αυτα προς το παρον.

Μεσημερι 1ης μερας

Οσο παει δυσκολευει. Κατι κανει το μασητο τσαι αλλα και το νερο πολυ βοηθαει. Εχω αρχισει να πειναω και δεν ξερω αν ειναι φυσιολογικη πεινα (μεσημεριασε κιολας) ή αν εχει αρχισει να ανοιγει η ορεξη. Μαλλον το πρωτο, αλλα πρεπει να προσεξω μη γινω βοιδι. Σε λιγο θα φυγω για σχολη. Εχω βρει ενα τσιγγινο κουτακι (απο ...Old Holborn προμοσιον, ειρωνια ε?) και εχω βαλει εκει το τσαι μου για να μασουλαω. Για να δουμε...

Χωρις πρωινο τσιγαρο

Καλημερα. Ειναι περιεργο (και αβολο) να πινω τον καφε και να κοιταω τα πρωινα email χωρις να καπνιζω. Προς το παρον ομως, καθε χαρμανιασμα (εχω λιγο) ειναι αδιαφορο αφου στο σπιτι δεν υπαρχει καθολου καπνος. Οταν ανεβω σχολη να δουμε...

Bring it on

Με μια σεμνη τελετη, καπνισα το τελευταιο μου τσιγαρο. Σε μια σακουλα σουπερμαρκετ αδειασα τα δυο τασακια μου, πεταξα τον καπνο και τα χαρτακια (τα φιλτρακια μου τελειωσανε χτες και δεν πηγα να παρω καινουρια), τις καβατζες μου, τους αναπτηρες μου, ο,τι ειχε μεσα ο σκουπιδοντενεκες κατω απο το γραφειο μου (το 90% των περιεχομενων του ηταν χρησιμοποιημενα καπνιστικα) και το μπουκαλι που ειχα για να πινω νερο μετα το τσιγαρο. Τα δυο τασακια τα κατεβασα στην κουζινα, τους επλυνα λιγακι και τα αφησα μεσα στο νεροχυτη.

Η μαχη ξεκινησε. Σε 20 λεπτα απο τωρα η αρτηριακη μου πιεση, ο σφυγμος και η θερμοκρασια στα χερια και τα ποδια μου θα επιστρεψουν στα κανονικα τους. Σε 8 ωρες, οταν θα ξυπναω, το μονοξειδιο του ανθρακα και το οξυγονο στο αιμα μου θα επιστρεψουν επισης στα κανονικα τους. Σε μια μερα απο τωρα, την Τριτη στις 4 το πρωι, η πιθανοτητες να παθω καρδιακο (ειχα φαινεται και τετοιες) θα εχουν μειωθει σε σχεση με τωρα. Σε δυο μερες απο τωρα, την Τεταρτη στις 4 το πρωι, οι νευρικες αποληξεις που ειχαν καταστραφει θα αρχισουν να ξαναμεγαλωνουν. Ταυτοχρονα η οσμη και η γευση μου θα βελτιωθουν. Μετα απο τουλαχιστον 2 βδομαδες, δηλαδη μετα την Δευτερα 19 του μηνα, η κυκλοφορια του αιματος μου θα αρχισει να βελτιωνεται, θα μπορω να περπαταω πιο ευκολα και οι πνευμονες μου θα αρχισουν να δουλευουν κατα 30% καλυτερα.

Εκτος απο τα καλα ομως, περιμενω να αρχισει να βαραει και το συνδρομο στερησης. Ειναι πιθανον να εχω νευρα, οποτε αν με συναντησετε και σας συμπεριφερθω σαν asshole, παρακαλω συγχωρηστε με.

So, nicotine.... Bring it on...