Να ανησυχω? Οχι ε? Οκει...

Ειμαι χωμα, πτωμα και κομματια. Νυσταζω ανελεητα και παρολο που ειναι μολις 10 μμ δεν θα ντραπω καθοοολου να την πεσω για υπνο. Απο χαρμανιασμα τα παω ανελπιστα καλα, σε σημειο να εχω αρχισει να ανησυχω μηπως οσα εχω διαβασει για το συνδρομο στερησης ειναι μουφες και με βαρεσει εκει που θα νομισω οτι περασε ο κινδυνος.

Βεβαια, οκει, το βασικο ειναι οτι ολη τη μερα σημερα κρατησα τον εαυτο μου συνεχως στην τσιτα, και οτι καταφερα να ειμαι πολυ κουρασμενος και νυσταγμενος αυτη τη στιγμη που εν γενει λεει "που καιρος για να θυμηθω το καπνισμα". Ισως αυτο να ειναι το καλυτερο μεσο να ανταπεξελθει κανεις την πρωτη βδομαδα. Να 'ναι καλα και το τσαγακι!

(Χεχε, πλακα εχει να διαβαζει κανεις για "τσαγακι" και να φανταζεται οτι εκοψα το τσιγαρο και το ριξα στους μπαφους!!! Προς αποφυγη παρεξηγησεων: για πρασινο τσαι μιλαω).

Πωπω κομματια ειμαι και γραφω χαζομαρες. Καλο βραδυ :ο)

Μια χαρα

Απο την ωρα που ποσταρα το προηγουμενο μεχρι τωρα δεν ασχοληθηκα καθολου με το καπνισμα (ή με το οτι το κοβω). Αυτο ειναι προφανως καλο και ειμαι σιγουρος οτι οφειλεται στο οτι παρεμεινα συνεχως απασχολημενος. Busy, busy, busy, να κανω διπλωματικη, να τελειωσω τη σχολη.

Για σημερα δυο πραγματα φοβαμαι: το ενα ειναι το βραδακι που λογικα θα παω για καφε/ποτακι. Να δω εκει πώς θα αντιδρασω, σε συνθηκες χαλαρωσης, γιατι οσο ειμαι στην τσιτα ολα πανε καλα. Το δευτερο ειναι το βραδυ. Διαβαζα οτι το πρωτο peak του συνδρομου στερησης ερχεται το βραδυ της δευτερης μερας. Να δω λοιπον αν ισχυει αυτο.

Παω για φαγητο και μετα μαθημα στις 4. Τα λεμεεεε...

Δευτερη μερα

Καλημερες! Ωραιος καιρος σημερα, ε? :ο)

Τελικα κοιμηθηκα κανενα διωρακι, και ανεβηκα σχολη. Δεν ειμαι και πολυ κομματια να πω την αληθεια, αλλα θα δειξει. Απο χαρμανιασμα, προς το παρον τουλαχιστον ολα καλα εν γενει. Δυσκολιες συναντησα παραδοσιακα λιγο στη σταση του λεωφορειου αλλα το καινουριο ηταν το διαλειμα μαθημα που κυριολεκτικα δεν ηξερα τι να κανω!

Γενικα, το ειχα συνηθεια στα διαλειματα παντα να αναβω τσιγαρο. Το ιδιο και μεταξυ δυο μαθηματων. Οποτε πριν απο καμια ωριτσα που τελειωσε το μαθημα και ηρθα εδω στο εργαστηριο, στη διαδρομη απο τα νεα κτηρια Ηλεκτρολογων στο παλιο κτηριο, ειχα την ιδια αμηχανια, μιας και προκειται για μια διαδρομη στην οποια σχεδον παραδοσιακα παντα καπνιζα...

Ενιγουει, προς το παρον παω καλα. Ειμαι και σε κλειστο χωρο τωρα που ετσι κιαλλιως δεν θα καπνιζα, εχω και το τσαι μου, οποτε φανταζομαι τουλαχιστον μεχρι το μεσημερι να την βγαλω καθαρη.

Πρωτη μερα τελος

Καλα τα καταφεραμε μεχρι εδω. Τη δευτερη μερα να δω τι θα γινει...

Αμ δε που τελειωσε η πρωτη μερα... Οχι, μη φοβαστε, δεν υπεκυψα. Απλα η ωρα εχει παει 5 και ακομα δεν εχω καταφερει να κοιμηθω. Δεν ξερω αν γιαυτο φταιει το συνδρομο στερησης (ενα απο τα συμπτωματα που αναφερονται ειναι και οι αυπνιες) ή το οτι εδω και 2 και βαλε μηνες εχω γινει βρυκολακας και απλα δεν γινεται να κοιμηθω πριν χαραξει. Προσωπικα, πιστευω την δευτερη εξηγηση :ο)

Και το γαμωτο της υποθεσης ειναι οτι σε δυομιση ωρες εχω εγερτηριο. Πρωινο μαθημα (Βομβο γιου μπιτς) και αν θελω να αποφοιτησω ενι ταιμ σουν πρεπει να αρχισω να παρακολουθω και τετοια μαθηματα σε βαρβαρες ωρες. Και καλα το πρωινο μαθημα. Μετα με περιμενει ολοκληρη μερα με ενα σωρο πραγματα να κανω. Δε με βλεπω να χαλαρωνω πριν τις 7 το βραδυ..

Μερικα συμπερασματα απο το μετωπο της μαχης, μιας και το πιασαμε το θεμα. Καταρχην, μια σημαντικη λεπτομερεια: οι μεγαλες οι χαρμανιες που λες "θελω τσιγαρο τω-ρα!" περνανε μεσα σε πεντε λεπτα. Αρκει να απασχολεις το μυαλο σου με κατι αλλο. Και δευτερη λεπτομερεια: το προβλημα με το να κοβεις το τσιγαρο, νομιζω οτι ειναι κυριως προβλημα του να βρεις καινουριες συνηθειες.

Για παραδειγμα, καθομαι στο δωματιο και σε καποια φαση ας πουμε οτι σηκωνομαι και βγαινω να κανω μια δουλεια. Συνειδητοποιω τωρα οτι ειχα συνηθεια με το που επεστρεφα στο δωματιο και καθομουνα στην καρεκλα να αναβω τσιγαρο. Εκει σε τετοια μικροσημεια ειναι που συνειδητοποιεις τη δυσκολια να το κοψεις. Γιατι το τσιγαρο ηταν ενας τροπος να δενεις δυο δραστηριοτητες μεταξυ τους. Σταματας τη μια, αναβεις τσιγαρο και μεχρι να το σβησεις εχεις κανει το context switch απο τη μια δουλεια στην αλλη.

Και αλλο σημειο εξισου δυσκολο ειναι που με το τσιγαρο μπορεις να σκοτωνεις χρονο, κοροιδευοντας τον εαυτο σου οτι κανεις κατι, ενω το μονο που κανεις ειναι να ρουφας καπνο. Ολη μερα σημερα μου φαινοταν πολυ δυσκολο να υποφερω τετοιους νεκρους χρονους.

Αυτα. Σταματαω τη γκρινια και το ρασιοναλιζεισον και παω να συνεχισω το στρυφογυρισμα κατω απο το παπλωμα.